بازگشت

صفحه ی آخر

oveiys — Sat, 18 Aug 2007 10:02:57 GMT

برای تو ... آخر

خیلی طول کشید تا با خودم کنار اومدم که صفحه ی سی رو بنویسم. باید باور می کردم که باید این صفحات روزی تموم بشن. روزای خیلی خوبی بود. روزای خوندن نظرات شما. روزایی بودن که خودم چندین بار مطالب وبلاگ و می خوندم و برام با نظرات شما جذاب تر می شدن. بعضی از صفحات بودن که خیلی نظرات خوبی رو جلب کردن و راضی کننده بودن. برام الگو می شدن تا همیشه بتونم سر نخ کار و از دست ندم. همه ی قسمتای صفحات برام یه نشانه ای از علاقه به وبلاگ بودن و هستن. هر کدومو با فضای خاصی می نوشتم. سعی می کردم بازگشت به واقع بازگشت خوبی باشه. بازگشت باعث شد تا به دوستای خوب و دوست داشتنی زیادی، سلام بگم. یاد بعضیاشون که می افتم واقعا نمی دونم بعد این چطوری می تونم بهشون سلام بدم. دلم می گیره...

از اول بازگشت سعی کردم محیط نظرات رو از فضای تعارفای بی جا و خسته کننده دور کنم. فکر می کنم تا حدود زیادی مطالب وبلاگ بهم کمک کردن که این اتفاق بیفته. نظراتی که از روی گدایی نظر داده می شه واقعا برام ارزشی نداشت. الانم که فکر می کنم این اتفاق خیلی کم برام افتاد. این برام اصلا راضی کنند نبود که با هدفی که می نویسم نظرات بی هدف به من داده بشه. دوستانی در این وبلاگ نظر می دادند که واقعا پای ثابت هر صفحه بودن. این برام حکم آبی بود برای ادامه راه. از همه ی این دوستان تشکر می کنم. لطف بزرگی رو شامل من و خودشون کردن. بالاخره باید گفت که این صفحه، صفحه ی آخر بازگشته... نمی دونم رفتن بازگشت چه حسی به شما می ده...اصلا حسی می ده یا نه!؟ اینو اصلا نمی دونم. فقط چیزی رو که می دونم اینه که جدایی از چیزی که برات دنیایی شده خیلی سخته... من بر می گردم...سه سال بعد...اما بازگشت نه....امیدوارم همه ی شما دوستانم خوب و سر حال و سلامت باشید....دماغتون چاق....سخته... ولی خدافظ ...

اصل های زندگی ... آخر

30- ژست و حالت بدنی

کلام آخرِ آخر

بقیه ی قسمتهای وبلاگ در همان 29 صفحه ابراز اندوه کردند...

امیدوارم بازگشت برای شما هم بازگشت بوده باشه...

به آرشیو سری بزنیم و یاد خاطرات کنیم....

صفحه ی 29

oveiys — Sat, 28 Jul 2007 21:18:30 GMT

برای تو (O)

تا به اکنون هر چه می دانستم

خلاصه شده در سکوتی که درونم را در خود فرو برده.

می کشد چنان با شدت که نمی دانم نفسی که می آید و می رود

در این غریبستان چه گناهی کرده...

تا به اکنون اینگونه زمانه ی خود را پیچیده نیافته بودم...

اکنون به من یادآور شدند که اگر دنیا را آنگونه که می خواهم، تصور نکنم؛

دنیا بسیار زشت جلوه خواهد کرد...

کلبه ی شاعرانه(S)

به من نگاه کن واسه ی یه لحظه

نگات به صد تا آسمون می ارزه

من از خدامه بکشم نازتو

تا بشنوم یه لحظه آوازتو

من از خدامه پیش تو بمونم

جواب حرفاتو خودم بخونم

من از خدامه بمونم دیوونت

سر بذارم رو شهر امن شونت

من از خدامه بمونی کنارم

من که به جز تو کسی رو ندارم

من از خدامه که نباشه دوری

فقط دلم می خواد بگی چه جوری

من از خدامه که یه روز دعامون

بره تو آسمون پیش خدامون

به عشق اینکه بعد اون همه درد

خدای ما نگاهی هم به ما کرد

به من نگاه کن واسه ی یه لحظه

نگات به صد تا آسمون می ارزه

من از خدامه بکشم نازتو

تا بشنوم یه لحظه آوازتو

اصل های زندگی (Y)

۲٩ - داشتن هدف و برنامه در زندگی

کمی تفکر برای... (V)

سپاسگزاری یکی از شیوه های شناخت حضور خدا در همه چیز است.

دیدمان (E)

تا به حرفهای قشنگی که می زنی عمل نکنی،

هیچ کس به تو اعتماد نخواهد کرد.

نوازش (I)

حرف زدن راجع به عشق

مثل رقصیدن راجع به معماریه

کلام آخر (K)

... بیست و نه = مظلوم گنه کار ...

صفحه ی 28

oveiys — Thu, 12 Jul 2007 17:34:18 GMT

برای تو (O)

یکبار به آسمان نگاه کردمو؛خندیدم،

تو باران شدیو؛ شکفتم...

حالا که در آغوش برگ، غنچه می زنم

به من نور شعف بده تا زندگی را به زندگانی ام اضافه کنم....

بنشین کنارمو فردایی را برایم در سکوی محبتم ترسیم کن...

که هر جایش را که نگاه می کنم آغشته به جوهر بودن باشد،

می خواهم قاب به قاب دیروز و امروزم را بهم پیوند دهم

تا که شاید از درونش لحظه ی خوب حالا را معنی کنم.....

کلبه ی شاعرانه(S)

عطر تو

توی شوره زار ذهنم

گل یادت دیگه پژمرد

آخرین لحظه ی بودن

زیر بار غم تو مرد

چقد امشب تو سکوتم

شعر من عطر تو داره

داره یک واژه ی تازه

تورو یاد من میاره

یاد تو لالایی میشه

واژه ها مثل ستاره

ولی تو نیستی و شعرم

آسمونش ماه نداره

عطر یاد تو، تو شعرام

انگاری که موندگاره

نمی ره از توی ذهنم

آخه تنها یادگاره

کاشکی این ترانه ی من

یه شروع باشه دوباره

در نبود بودن تو

زندگیم شادی نداره

اصل های زندگی (Y)

28- عدم مقایسه ی خود با دیگران

کمی تفکر برای... (V)

برای واقع بین شدن بایستی به معجزه اعتقاد داشت.

دیدمان (E)

سه چیز در زندگی انسان مهم است: اولی، مهربان بودن است.

دومی، مهربان بودن است. سومی، مهربان بودن است.

نوازش (I)

کودکان عشق را، ز – م – ا – ن هجی می کنند.

کلام آخر (K)

گویی ز سیاله ی این باده ی مست، جرعه ای مال من است

کز همان عشوه ی خورشیدک مست، لذتی مال من است

صفحه ی 27

oveiys — Thu, 28 Jun 2007 10:51:14 GMT

برای تو (O)

یادگاری یادگاری مان همین لحظه هایی است که می سازیم.

چه بسیار تهنیتی در اطرافمان هست و نمی بینیم.

می لولیم در استنباط از زندگی...

بیا رها کنیم این ریشه ی خشک شده ی زندگی را.

یک صدا اما بی صدا فریاد زنیم که بی رقیبیم...

خاطراتمان می سازد زندگی را که ما می گذرانیم.

قدر ندانیم؛ می روند همچون بادی که

بی توجه او گلبرگ ها بی جان اند...

ارزش داشتن روح این عشق همین دو واژه است:

...دوستت دارم...

با داشتن این کلمات به ظاهر غمی در میان نیست...

با این حال داشتن این نیز کافی نیست...

کلبه ی شاعرانه(S)

هیچ پیش آمده...

هیچ پیش آمده کز هستی دلگیر شوی؟

هیچ پیش آمده کز جان و جهان سیر شوی؟

هیچ دانی چه گرانبار غمیست

کز پس عمری با سعی و عمل خو کردن

فارغ از سیر فلک رو به زمین آوردن

وانگهی

این سیه کار هوس سراپا نیرنگ

بزند چرخی و بازیچه ی تقدیر شوی؟

هیچ می دانستی

چه غم جانکاهی ست

نوز بر نامده از چاله فتاندن در چاه

نوز نگشوده ز افسانه و افسون گرهی

با دو صد بند گران بسته ی تزویر شوی؟

هیچ دیده ستی در پهنه ی گیتی جایی

کاندرو نسل جوان

از پس عمری شور و طلب و جوش و خروش

خسته از بار ملالی که گرفته ست به دوش

مشت خود بر دهنت کوبد و آشوبد اگر

بشنود از تو دعایی که برو پیر شوی

هیچ باور داری

زیرا این برشده ی دودوش زنگاری

سرزمین ست عجیب

همه چیزش وارون

کاندرو مرگ به از زندگی است

شرف انسان در بندگی است

دیده گریان خوب است و لب خندان بد

موهبتهای خدا فقر و نیاز و مرض است

که کنی عصیان روزی دو اگر سیر شوی؟

هیچ پنداشتی ای بسته به آینده امید

عاشق صبح سپید

ای به سودای طلوع سحری جسته ز جا

راه پیمای جهان فردا

کز پس عمری سعی و عمل و شوق و امید

زیر آوار شب تیره زمینگیر شوی؟

واندر این دامگه جهل و جنون و رزق و ریا

به گناهی که چرا دم زدی از چون و چرا

هدف ناوک مردافکن تکفیر شوی؟

هیچ پیش آمده کز هستی دلگیر شوی؟

اصل های زندگی (Y)

27 – مدیریت اولویت ها

کمی تفکر برای... (V)

ما نمی توانیم چیزی به مردم بیاموزیم.

ما فقط می توانیم به آنان کمک کنیم

تا آن را در درون خود کشف کنند.

دیدمان (E)

شهامت مان زمانی محک می خورد، که در اقلیت باشیم.

نوازش (I)

هر یک از ما فرشته ای است که فقط یک بال دارد و

تنها زمانی قادر به پرواز هستیم

که همدیگر را در آغوش بگیریم.

کلام آخر (K)

سه صفحه مانده به سلام خداحافظی...

هیچ چیز ارزشمند تر از همین امروز نیست

صفحه ی 26

oveiys — Fri, 08 Jun 2007 13:22:29 GMT

برای تو (O)

یک آسمان خاکی، یک پامال آبی...همراه یک مسافر

در کوله راه باور

دستم ز سوی او شد....در هر زمان که خواهی

در صبح و شب رسیدم...در گرگ و میش احساس

در باورم نقاهت...در خاطرم یک بیمار

به یاد او سرودم...شعری از این ترنم

با من نیستی ام باش...تا من که هستم؛ باشم

کاش از همین مدارا...یک دم جفا می دیدم

درمانده در کویری...از غم نمی گریختم

آن سوی چون خیالم...حریری از عدم بود

گه گاهی از خودم بود...

بی یاد رفتم از یاد...

ابریشم آرزو...از خاطرم برون رفت

در یاد بی جواب ماند...وقتی زمانه دررفت

ای آشنای باور...آهنگ من؛ ضمیرم

شهدی بکش ز قلبم...شاید که من، خود شوم

نوازش (I)

نقد عمرت ببرد غصه ی دنیا به گزاف

گر شب و روز در این قصه ی مشکل باشی

گر چه راهی است پر از بیم ز ما تا بر دوست

رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

دیدمان (E)

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش

کی روی؟ ره ز که پرسی؟ چه کنی؟ چون باشی؟

تاج شاهی طلبی گوهر ذاتی بنمای

ور خود از تخمه جمشید و فریدون باشی

کمی تفکر برای... (V)

من شادمانه فریادهایم را با خنده ی شادمانی،

سخنان ستایش آمیز را با اتهام،

زیاده روی را با میانه روی مبادله می کنم؛

به شرطی که شما یک حاکم عادل،

یک وکیل درستکار،

یک روحانی که به موعظه هایش عمل می کند،

یک شوهر که به همسرش به همان چشمی که به خودش نگاه می کند،

می نگرد؛

نشان دهید.

اصل های زندگی (Y)

۲۶- مدیریت زمان

کلبه ی شاعرانه(S)

عبور

تو و این بی راهه ها

این عبور شیشه ای

جاده دلتنگی میاره

به هوای من نرو

من کجای این سفر باید تو رو پیدا کنم؟

تو که جاده ها

نمی تونن بگیرن ردتو

بی تو بودن کار من نیست

تا دلت نرفته برگرد

ما که راهمون یکی بود

چرا جاده ما رو گم کرد ؟!

بغض تو با گریه ی من

با شکستن وا نمیشه

تا تو دستامو نگیری

گم شدم پیدا نمیشم

جاده ها رو با خیالم

رج بزن پای پیاده

فکر تنها بودن ما

واسه هر دومون زیاده

خودمو

پشت سر تو

توی این جاده کشیدم

ردتو

نمی گرفتم

به خودم نمی رسیدم

تو کنار من

یه کوهی

من کنار تو یه دریا

مارو با هم

آرزو کن

با تو من تمام دنیام

کلام آخر (K)

من نیاز را در خیال فرزندی جستجو می کنم که دوست دارد

پلکهایش تازه بودن محبت انگشتان مادرش را احساس کند...

گونه هایش نرمی پشت دستان پدر را لمس کند...

چشمانش زیبایی را طلب کند که اکنون در اطرافش نیست...

صفحه ی 25

oveiys — Sat, 12 May 2007 07:58:46 GMT

برای تو (O)

در نیازم بر همین امواج بی خواب

یک دم از تو من سرودم نازنین

این سکوتم، این نوای دردم هر شب

در نیازی با تو من آمیخته کردم نازنین

یک نمازی در نیاز حاجتم در همین منبر عشق

سجده سوی قبله ی پاک تو کردم نازنین

نوازش (I)

زمینی که دهانش را می گشاید تا انسان را فرو بلعد،

کارش بازخرید ارواح ما از قفس تن ماست.

دیدمان (E)

Deeds, not words shall speak me.

کمی تفکر برای... (V)

ظاهر چیزها بر حسب احساسات تغییر می کند،

بنابراین می توانیم جادو و زیبایی را در آنها ببینیم،

در حالی که جادو و زیبایی واقعی در خود ماست.

اصل های زندگی (Y)

٢۵- عدم تاخیر

کلبه ی شاعرانه(S)

دست بردار ازين هيكل غم
كه ز ويراني خويش است آباد.
دست بردار كه تاريكم و سرد
چون فرو مرده چراغ از دم باد.
دست بردار، ز تو در عجبم
به در بسته چه مي كوبي سر.
نيست، مي داني، در خانه كسي
سر فرو مي كوبي باز به در.
زنده، اين گونه به غم
خفته ام در تابوت.
حرف ها دارم در دل
مي گزم لب به سكوت.

مي روم با ره خود
سر فرو، چهره به هم.
با كسم كاري نيست
سد چه بندي به رهم؟
دست بردار! چه سود آيد بار
از چراغي كه نه گرماش و نه نور؟
چه اميد از دل تاريك كسي
كه نهادندش سرزنده به گور؟

مي روم يكه به راهي مطرود
كه فرو رفته به آفاق سياه.
دست بردار ازين عابر مست
يك طرف شو، منشين بر سر راه!

کلام آخر (K)

پلی که خاطراتم را به آینده ام پیوند می دهد

ای کاش نشود خسته...

صفحه ی 24

oveiys — Sat, 21 Apr 2007 18:00:18 GMT

برای تو (O)

امروزم چنان با چینشی عجیب می گذرد که هر روز و هر شب احساس می کنم

تو نیز بر سلام فردای من تشنه تر می شوی...

کاش گونه ای دیگر فرامین من اجرا می شد و افکار در دامن پاک تو نمی ریخت

تا بدانی ثانیه ها را برای تو خلق می کنم تا به تو سلام کنم و بس.

در تبلور روح نیلگون من؛

تو در جستجوی چه چیزی هستی که من به تو عرضه نکردم.

این اشکهای سرازیر شده دستخوش نیزه ای است که در گلویم می فشارد

بغض سالهای دوری را که در ساحل می گذراندم

اکنون تو مرا به دریا بردی و غرق خواهم شد...

چگونه برایت به آسانی بگریم؟!

ببین چگونه صداقت هوای اطرافمان ما را تحت فشار قرار داده و ما چه

مظلوم در محیط خودمان روشن هستیم...

نوازش (I)

If you do not hope, you will not find what is beyond your hopes

دیدمان (E)

Looking back, I have this to regret

That too often when I loved, I did not say so

کمی تفکر برای... (V)

The important thing was to love

Rather than to be loved

اصل های زندگی (Y)

٢٤- اصل نظم و انضباط کاری

کلبه ی شاعرانه(S)

آرامش

دوست دارم اين آسمان را

كه شيشه‌ی آبی رنگش

زير وزن خورشيد

درهم می‌شكند...

دوست دارم اين زمين را

كه عطر سبزش

فارغ از خيال

به سوی بالا

پارو می‌زند...

دوست دارم

اين رودخانه‌های خروشنده را

كه خود را در عطر گل‌های آبی

می‌پوشانند
و اين ماهی‌ها را

كه سكه‌های نقره‌ی خاكستری را

در چشم‌هايشان

تكرار می‌كنند....

کلام آخر (K)

No one can make you feel inferior

Without your consent

صفحه ی 23

oveiys — Wed, 14 Mar 2007 22:01:49 GMT

برای تو (O)

می خرامم در بیشه ای از تشنگی،

در بهار و تموز و ظلم طوفان زدگی.

می خرامم خسته پا و تر نفس....

....

در خیالت وقتی مرا گم می کنی.

مثل رسوایی برکه های جنگلم...

تا به کی این همه راه من زنده ام؟!

می خرامم من به سوی آفتاب هستی ات،

خسته در توان پر توانی ام.

ای جلا بخش ترین نور تهی از نور من،

من می سرایم این روستا از واژه ام...

سوی من گر بت فرستادی مرو از خانه ام

من چو تو در آسمان روزگار

از کدامین سمت بیابم یادگار؟!

در کویرم، می خرامم تشنه لب

روبرویم آسمان است و ابرهای تشنه لب

می بینمت، ای آسمان ابری ام

تا بدین فاصله ها را می دوم

خیسشان کن از نگاه ابری ات...

نوازش (I)

به سان رود

که در نشیب دره، سر به سنگ می زند

رونده باش

امید هیچ معجزی ز مرده نیست

زنده باش

....سال نو مبارک....

دیدمان (E)

آنچه را که با جارو زیر فرش پنهان و قرنها نفی کرده ایم،

بیرون می آید و تولد آگاهی تازه ای را می طلبد.

اکنون زمان رویارویی با این واقعیت فرا رسیده

که ما همچنان به الگوهای تفکر و رفتاری

که دیگر سودمند نیستند چسبیده ایم.

کمی تفکر برای... (V)

Once you have loved. You will always love

For what's in your mind may escape

But what's in your heart will remain forever.

اصل های زندگی (Y)

23- دانش و تجربه

کلبه ی شاعرانه(S)

بوم ستاره

üýþ

میرم ستاره، برسم به صب

تا که فردا رو، از رو بوم تو

روشن ببینم، روشن ببینم

از باغچه ی تو، گلی بچینم

تو دشت دنیا، اونو بکارم

آرزو کنم، که دلای ما

مثل ماه تو، در کنارما

باشن صمیمی، باشن صمیمی

مثل خواب من، تو اوج خواستن

برای دیدن، بشن مقدس

بگم آدما؛ رسم زمونه

بی قانونیشه، بی قانونیشه

ای رویای من، در کنار من

عاشق و بزرگ، همیشه بمون

مثل دل من، مثل دل من

وقتی تو باشی، صمیمی و گرم

مثل یه سایه، مثل یه احساس

غمی ندارم، از دوری تو

ستاره ی من، ستاره ی من

خوابم یا بیدار؟!، بیدارم یا خواب؟!

دیگه نمی خوام، چشمام باشه باز

اگه که دنیام، بازم همینه

من نمی خوامش، بی من بمونه

تنها بمونه، تنها بمونه

کلام آخر (K)

اگر این حرف درست باشه که ما به دنیا می آییم که به دیگران کمک کنیم

پس دیگران برای چی به دنیا میان!!!!

صفحه ی 22

oveiys — Fri, 16 Feb 2007 11:32:41 GMT

برای تو (O)

I do not think much,

I do not think often

but when I think.

I think of you!

If you live to be a hundred

I want to be a hundred minus one day,

So I don't have to live a day without you.

نوازش (I)

هنگامی که شخصی از او می پرسد که چگونه این روحیه را حفظ می کند،

معمولا پاسخ می دهد:

”اگر من کمی بهتر از این بودم دوقلو می شدم.“

دیدمان (E)

هر روز صبح که از خواب بیدار می شوم و به خودم

می گویم، امروز دو انتخاب دارم.

می توانم در حالت روحی خوبی باشم و یا

می توانم حالت روحی بد را برگزینم.

کمی تفکر برای... (V)

" کل زندگی انتخاب کردن است. وقتی شما همه موضوعات اضافی و دست و پاگیر را کنار می گذارید، هر موقعیتی، موقعیت انتخاب و تصمیم گیری است.

شما می توانید انتخاب کنید که چگونه به موقعیتها واکنش نشان دهید.

شما انتخاب می کنید که افراد چطور حالت روحی شما را تحت تاثیر قرار دهند.

شما انتخاب می کنید که در حالت روحی خوب یا بدی باشید.

این انتخاب شماست که چطور زندگی کنید “

اصل های زندگی (Y)

22- قاطعیت و گفتن نه

کلبه ی شاعرانه(S)

غزل 75

ای غذای فکر من، همچون غذای زندگی

یا زمین را در بهاران نعمت بارندگی

ای گر از آرامشت سودی برم رنجی کشم

چون خسیسی در دلش شور و شر ِ دارندگی

لحظه ای بالد به خود از آنچه شادش می کند

لحظه ای غمگین بُود از دوره ی درماندگی

لحظه ای در فکر اینم با تو تنها سر کنم

بعد از آن خواهم ببینندم در این سرزندگی

گاهی از دیدار تو سرشار و کامل می شوم

گه برای یک نگاهت آتشم از تشنگی

مالک شادی نباشم یا که در دنبال آن

غیر از اینکه در تو باشد رمز این خواهندگی

روزه دارم روزی و پر خور شوم روزی دگر

یا بخواهم هر چه هست یا دل کنم از زندگی

کلام آخر (K)

شما دو انتخاب دارید...

صفحه ی 21

oveiys — Wed, 31 Jan 2007 21:30:35 GMT

برای تو (O)

روزها خوابیدند، شبها بیدارند

این دیو صفتان عالم کذب همچنان دزدانند ...

رنگ روح ابدی را آنچنان با قلم باده زدند

که منو تو نشدیم از پس این موسم کذب، بی دریغ

مست خوابیم و سراپامان چه بود؟!

که همین راهنمای زندگی

یادی از ما نمی کند...

در سکوت بیشه های ذهنمان

در نجات این البسه پوشان هوشیار

مگر چیزی نداریم که با وجود خود عرضه کنیم؟

یادمان یادبود باد بر این پیشانی

که از هر چه گریختیم باز بر همان منوالیم...

اصل های زندگی (Y)

21 – عدم انجام خلاف و اجبار به عذر خواهی به خاطر خلاف

نوازش (I)

When two people love each other,

They don't look at each other,

They look in the same direction.

Believe it or not .

دیدمان (E)

جوانی رویایی زیباست،

که درخشندگی مجموعه اش خاکی کورکننده از خود برون می ریزد.

کمی تفکر برای... (V)

Give laugh to all but smile to one.

Give cheeks to all but lips to one.

Give loves to all but heart to one.

Let every one love you but you love one.

کلبه ی شاعرانه(S)

دوستم داشته باش ...

دوستم داشته باش، بادها دلتنگند

دستها بیهوده، چشمها بی رنگند

دوستم داشته باش، شهرها می لرزند

برگها می سوزند، یادها می گندند

باز شو تا پرواز، سبز باش از آواز، آشتی کن با رنگ

عشق بازی با ساز

دوستم داشته باش

سیب ها خشکیده، یاس ها پوسیده، شیر هم ترسیده

دوستم داشته باش

عطرها در راهند

دوستت دارم ها

آه ...

چه کوتاهند ...

دوستت خواهم داشت، بیشتر از باران، گرم تر از لبخند،

داغ ...

چون تابستان

دوستت خواهم داشت

شادتر خواهم شد،

ناب تر؛ روشن تر

بارور خواهم شد،

دوستم داشته باش

برگ را باور کن، آفتابی تر شو

باغ را ازبر کن

دوستم داشته باش، عطرها در راهند

دوستت دارم ها،

آه...

چه کوتاهند...

خواب دیدم در خواب، آب آبی تر بود

روز پر سوز نبود، زخم شرم آور بود

خواب دیدم در تو، رود از ته می سوخت

نور گیسو می بافت، باغچه گل می دوخت

دوستم داشته باش

عطرها در راهند

دوستت دارم ها

آه ... چه کوتاهند ...

کلام آخر (K)

آیا روزی فرا خواهد رسیدکه عقل و لذت دانش به رویای جوانی متصل شوند؟

آیا روزی خواهد رسید که طبیعت آموزگار انسان شود،

بشریت کتابش و زندگی مدرسه اش؟

قدم های ما به سوی تعالی معنوی بسیار کند است،

چون از شور و هیجان زندگی بسیار کم استفاده می کنیم.